دستگاه حضور و غیاب

ارائه دهنده دستگاه های حضور و غیاب فراتکنو

دستگاه حضور و غیاب

ارائه دهنده دستگاه های حضور و غیاب فراتکنو

مزایا و معایب تشخیص هویت بیومتریک چیست؟

مزایا و معایب تشخیص هویت بیومتریک چیست؟

در حال حاضر اکثر دستگاه حضور و غیاب موجود از این تکنولوژی استفاده می کنند. بسیاری از  کسب‌وکارها یا سازمان‌ها به منظور حفظ فرضیه‌های خود یا اطلاعات حساس، تشخیص هویت بیومتریک را مورد استفاده قرار می‌دهند. انواع زیادی از اسکنرهای بیومتریک وجود دارد. برخی از آنها اسکن عنبیه را انجام می‌دهند، در حالیکه انواع دیگر اثرانگشت کاربران، شکل دست‌های آنها یا حتی روش تایپ انها بر صفحه کلید اسکن می‌کنند. باوجوداینکه تشخیص هویت بیومتریک، امن‌تر از ابزارها و روش‌های سنتی است، آن معایب خاص خود را نیز به همراه دارد.

تعریف

تشخیص هویت بیومتریک، تکنیکی است که با استفاده از ویژگی‌های منحصر به فرد رفتاری یا فیزیکی در یک فرد به منظور شناسایی او انجام می‌شود. برای مثال، وقتی که دستگاه بیومتریک اثرانگشتان را اسکن می‌کند، سپس آنرا با اثر انگشتان هر کاربر مجوزدار در بانک اطلاعاتی خود مقایسه می‌کند، در این روش پژوهشگر ممکن است اثرانگشتان را مقایسه کند. در صورتی که اثر انگشت اسکن شده مطابق با کاربر مجاز باشد، سپس به آن شخص اجازه دسترسی به دستگاه داده می‌شود. اما تشخیص هویت بیومتریک، فقط منحصر به ویژگی‌های فیزیکی نمی‌باشد. برخی الگوهای رفتاری، مانند گفتار یا روش تایپ فرد بر صفحه کلید، نیز می‌تواند آنالیز شود.

موارد استفاده

دستگاه‌های تشخیص هویت معمولا بر روی درب‌های مکان‌های امن نصب شده است. آنها به کاربران مجاز اجازه ورود به ساختمان را می‌دهند، در حالیکه از ورود افراد غیرمجاز به داخل، جلوگیری می‌کنند. همچنین کاربردهای دیگر برای تشخیص هویت بیومتریک وجود دارد. برای مثال، بعضی از شرکت‌ها برای تامین امنیت شبکه کامپیوتری خود از بیومتریک‌ها استفاده می‌کنند، در حالیکه برخی از مدارس اسکنرهای اثر انگشت را به منظور کنترل حضور و غیاب دانش‌آموزان بکار می‌برند.

مزایا

جعل کردن ویژگی‌های فیزیکی و رفتاری نسبت به روش‌های تشخیص هویت سنتی بسیار دشوارتر است. همچنین، یک جنایتکار ممکن است قادر به، بدست آوردن رمز عبور بصورت غیر قانونی باشد، در حالیکه ربودن اثرانگشت کاربران امری بسیار پیچیده‌تر خواهد بود. علاوه‌براین، برخلاف کارت‌های شناسایی سنتی یا امضا ، شما عملا نمی‌توانید ویژگی‌های فیزیکی ، ایجاد حفظ هزینه بهینه‌تر برای کسب و کار یا سازمان‌ها، و تکنولوژی راحت‌تر برای کاربران را از دست بدهید.

نقاط ضعف

ماشین آلات تشخیص هویت بطور سنتی برای خرید، گران‌تر از انواع مرسوم هستند. علاوه‌براین، برخی از کاربران ممکن است، در کل بیومتریک را رد کنند(نپذیرند)، چون که آنرا به عنوان تجاوز به حریم خصوصی می‌دانند. همچنین، ماشین‌آلات تشخیص هویت بیومتریک همیشه بطور کامل دقیق نیستند. به عنوان مثال، فردی با سرماخوردگی ممکن است قادر نباشد با استفاده از دستگاه تشخیص هویت صدای خودش را شناسایی کند، و افرادی که وزن از دست می‌دهند یا اضافه وزن پیدا می‌کنند، به واسطه سیستم آنالیز کننده ویژگی‌های مربوط به صورت، ممکن است بطور ناگهانی به مکان حفاظت شده عدم دسترسی داشته باشند.

حقایق جالب در مورد تکنولوژی بیومتریک

تکنولوژی بیومتریک به مطالعه و شناخت ویژگی‌های رفتاری و فیزیکی منحصر به فرد انسان اشاره دارد. این امر برای نظارت، کنترل دسترسی و مدیریت دسترسی تشخیص هویت استفاده می‌شود. تکنولوژی بیومتریک می‌تواند افراد را بر اساس الگوهای بانک‌های اطلاعاتی ذخیره شده، بررسی و شناسایی کند. کشورهایی که تکنولوژی بیومتریک را بکار می‌برند عبارتند از: ایالات متحده، برزیل، آلمان و انگلستان.

طبقه‌بندی

تکنولوژی بیومتریک فیزیولوژیکی را می‌توان به بیومتریک‌های دستگاه حضور و غیاب تشخیص چهره، اسکن عنبیه، بیومتریک‌های شبکیه، اسکن دست، تشخیص صدا، تشخیص الگوی عروقی، تطبیق DNAA و انگشت‌نگاری بیومتریک، طبقه‌بندی کرد. تکنولوژی بیومتریک رفتاری، معیارهای صدا، راه رفتن و ریتم تایپ کردن افراد از طریق تشخیص حرف زدن، ضربه زدن به صفحه کلید و امضا، را آنالیز می‌کند.

دستگاه‌ها

دستگاه‌های بیومتریک، اطلاعات را ضبط، ذخیره و مقایسه می‌کنند. این نوع داده‌های بیومتریک، برای مثال اثرانگشت یا صدا روشی تعیین کننده‌ای است که توسط دستگاه ضبط شده و برای فرایندها بکار برده می‌شوند. دستگاه‌های بیومتریک رایج شامل: اسکنرهای انگشت‌نگاری، اسکنرهای مربوط به صورت، اسکنرهای عنبیه/شبکیه، اسکنرهای هندسه دست و روشن‌سازی(توضیح) بافت‌های عمیق است.

کاربردها

زمان و حضور تکنولوژی یا سیستم‌های بیومتریک توسط کسب و کارهای متعدد به منظور رسیدگی به این کمبودها در سیستم‌های حضور و غیاب سنتی مورد استفاده قرار می‌گیرد. تکنولوژی بیومتریک، کنترل دسترسی برای ورود کاربران غیر مجاز را محدود می‌کند و اجازه می‌دهد تا فقط کاربران مجاز به داخل ملک یا تاسیسات رفت و آمد داشته باشند. این امر نیز تمام خروجی‌ها و ورودی‌ها را ردیابی می‌کند. دسترسی به کنترل تکنولوژی بیومتریک با بهره‌گیری از تشخیص دست، اسکن عنبیه و بیومتریک‌های انگشت‌نگاری صورت می‌گیرد. قفل‌های درب بیومتریکی، که همچنین قفل‌های درب انگشت‌نگاری نامیده می‌شوند، در داخل منازل مسکونی و تاسیسات دیگر بجای کلیدها استفاده می‌شوند. این سیستم پایگاه اطلاعاتی از اثرانگشتان مجاز را حفظ می‌کند و اجازه می‌دهد تا فقط کسانی که ثبت اثرانگشت آنها بر روی فایل موجود است، وارد شوند. کاربردهای دیگر تکنولوژی بیومتریک شامل احراز هویت بیومتریک و سیستم‌های امنیتی، گزارشات بیومتریک، گزارش‌های معتبر و متقاعد کننده بیومتریکی و ارائه‌های بیومتریک است.

کاربردها

تکنولوژی بیومتریک در فرودگاه‌ها، شبکه‌های بی‌سیم و مخابراتی، ادارات، منازل، بانک‌ها، مدارس، سیستم‌های کارت شناسایی ملی، کنترل مرزی، خدمات مهاجرت، کتابخانه‌ها، مراکز تماس(تلفن)، خدمات درمانی و/ یا تبلیغات/انجمن‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.

مزایا

تکنولوژی بیومتریک امنیت را افزایش می‌دهد، تقلب را کاهش می‌دهد، دردسر از دست دادن کلیدها و کارت‌های شناسایی از  بین می‌رود، هزینه‌های دولت کاهش می‌یابد، نیاز برای بخاطر سپردن رمز عبور از بین می‌رود و دسترسی قابل اطمینان به اطلاعات حفاظت شده را فراهم می‌کند. داده‌های بیومتریک جهانی ، منحصر به فرد، دائمی است و جعل آن غیرممکن می‌باشد.

محدودیت‌ها

تکنولوژی بیومتریک دارای برخی از محدودیت‌ها است. این مسئله اجرای آن، مدیرت و نگهداری را پر هزینه ساخته است؛ پیاده‌سازی اسکن اثرانگشت در گروه‌های قومی خاص و جمعیت سالمندان دشوار است، و اینکه کیفیت اثر انگشت بهترین راه‌حل برای اسکن انگشت‌نگاری نیست؛ اثرانگشت می‌تواند به مرور زمان تغییر کند- این امر بخصوص در مورد کارگرانی که اصولا با دست‌های خود کار می‌کنند، صدق می‌کند؛ اگر یک کاربر مدل موی خود را تغییر دهد، آرایش خود را پاک کند یا پوشیدن کلاه، سیستم‌های تشخیص چهره ممکن است مشکلی را مطرح کنند؛ و سیستم‌های بیومتریک شبکیه، فنی هستند و استفاده از آن بسیار دشوار است. تکنولوژی بیومتریک همچنین با مسائل حریم خصوصی در ارتباط است، و داده‌های بیومتریک می‌تواند بدون اطلاع یا رضایت صاحبان استفاده شود.

حقایق جالب در مورد تکنولوژی بیومتریک

تکنولوژی بیومتریک به مطالعه و شناخت ویژگی‌های رفتاری و فیزیکی منحصر به فرد انسان اشاره دارد. این امر برای نظارت، کنترل دسترسی و مدیریت دسترسی تشخیص هویت استفاده می‌شود. تکنولوژی بیومتریک می‌تواند افراد را بر اساس الگوهای بانک‌های اطلاعاتی ذخیره شده، بررسی و شناسایی کند. کشورهایی که تکنولوژی بیومتریک را بکار می‌برند عبارتند از: ایالات متحده، برزیل، آلمان و انگلستان.

طبقه‌بندی

تکنولوژی بیومتریک فیزیولوژیکی را می‌توان به بیومتریک‌های دستگاه حضور و غیاب تشخیص چهره، اسکن عنبیه، بیومتریک‌های شبکیه، اسکن دست، تشخیص صدا، تشخیص الگوی عروقی، تطبیق DNAA و انگشت‌نگاری بیومتریک، طبقه‌بندی کرد. تکنولوژی بیومتریک رفتاری، معیارهای صدا، راه رفتن و ریتم تایپ کردن افراد از طریق تشخیص حرف زدن، ضربه زدن به صفحه کلید و امضا، را آنالیز می‌کند.

دستگاه‌ها

دستگاه‌های بیومتریک، اطلاعات را ضبط، ذخیره و مقایسه می‌کنند. این نوع داده‌های بیومتریک، برای مثال اثرانگشت یا صدا روشی تعیین کننده‌ای است که توسط دستگاه ضبط شده و برای فرایندها بکار برده می‌شوند. دستگاه‌های بیومتریک رایج شامل: اسکنرهای انگشت‌نگاری، اسکنرهای مربوط به صورت، اسکنرهای عنبیه/شبکیه، اسکنرهای هندسه دست و روشن‌سازی(توضیح) بافت‌های عمیق است.

کاربردها

زمان و حضور تکنولوژی یا سیستم‌های بیومتریک توسط کسب و کارهای متعدد به منظور رسیدگی به این کمبودها در سیستم‌های حضور و غیاب سنتی مورد استفاده قرار می‌گیرد. تکنولوژی بیومتریک، کنترل دسترسی برای ورود کاربران غیر مجاز را محدود می‌کند و اجازه می‌دهد تا فقط کاربران مجاز به داخل ملک یا تاسیسات رفت و آمد داشته باشند. این امر نیز تمام خروجی‌ها و ورودی‌ها را ردیابی می‌کند. دسترسی به کنترل تکنولوژی بیومتریک با بهره‌گیری از تشخیص دست، اسکن عنبیه و بیومتریک‌های انگشت‌نگاری صورت می‌گیرد. قفل‌های درب بیومتریکی، که همچنین قفل‌های درب انگشت‌نگاری نامیده می‌شوند، در داخل منازل مسکونی و تاسیسات دیگر بجای کلیدها استفاده می‌شوند. این سیستم پایگاه اطلاعاتی از اثرانگشتان مجاز را حفظ می‌کند و اجازه می‌دهد تا فقط کسانی که ثبت اثرانگشت آنها بر روی فایل موجود است، وارد شوند. کاربردهای دیگر تکنولوژی بیومتریک شامل احراز هویت بیومتریک و سیستم‌های امنیتی، گزارشات بیومتریک، گزارش‌های معتبر و متقاعد کننده بیومتریکی و ارائه‌های بیومتریک است.

کاربردها

تکنولوژی بیومتریک در فرودگاه‌ها، شبکه‌های بی‌سیم و مخابراتی، ادارات، منازل، بانک‌ها، مدارس، سیستم‌های کارت شناسایی ملی، کنترل مرزی، خدمات مهاجرت، کتابخانه‌ها، مراکز تماس(تلفن)، خدمات درمانی و/ یا تبلیغات/انجمن‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.

مزایا

تکنولوژی بیومتریک امنیت را افزایش می‌دهد، تقلب را کاهش می‌دهد، دردسر از دست دادن کلیدها و کارت‌های شناسایی از  بین می‌رود، هزینه‌های دولت کاهش می‌یابد، نیاز برای بخاطر سپردن رمز عبور از بین می‌رود و دسترسی قابل اطمینان به اطلاعات حفاظت شده را فراهم می‌کند. داده‌های بیومتریک جهانی ، منحصر به فرد، دائمی است و جعل آن غیرممکن می‌باشد.

محدودیت‌ها

تکنولوژی بیومتریک دارای برخی از محدودیت‌ها است. این مسئله اجرای آن، مدیرت و نگهداری را پر هزینه ساخته است؛ پیاده‌سازی اسکن اثرانگشت در گروه‌های قومی خاص و جمعیت سالمندان دشوار است، و اینکه کیفیت اثر انگشت بهترین راه‌حل برای اسکن انگشت‌نگاری نیست؛ اثرانگشت می‌تواند به مرور زمان تغییر کند- این امر بخصوص در مورد کارگرانی که اصولا با دست‌های خود کار می‌کنند، صدق می‌کند؛ اگر یک کاربر مدل موی خود را تغییر دهد، آرایش خود را پاک کند یا پوشیدن کلاه، سیستم‌های تشخیص چهره ممکن است مشکلی را مطرح کنند؛ و سیستم‌های بیومتریک شبکیه، فنی هستند و استفاده از آن بسیار دشوار است. تکنولوژی بیومتریک همچنین با مسائل حریم خصوصی در ارتباط است، و داده‌های بیومتریک می‌تواند بدون اطلاع یا رضایت صاحبان استفاده شود.